ΠΡΟΣ ΜΙΜΙΣΗ

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ειδήσεις μια από αυτές τις ήμερες που αποκαλούμε και αγίες! Αγίες αγίες και όποιος καταφέρει να αμαρτήσει περισσότερο! Άλλοι δια λόγων και άλλοι δια έργων και άλλοι πια με …….. την σκέψη. Σου λέει, ο άλλος αν δεν κλάψω αυτές τις μέρες, αν δεν αυξήσω λιγάκι τις τιμές, αν δεν δώσω κάτι λιποβαρές και κάτι ληγμένο κι αν. Γενικά δεν αισχροκερδήσω, τότε ποτέ θα το κάνω; Μέχρι τα Χριστούγεννα μεσολαβεί πολύς χρόνος! Εκείνο που μου έκανε εντύπωση πάντως ήταν οι διαφορές δηλώσεις έξω από το μέγαρο Μάξιμου μερικών υπουργών που είναι υπεύθυνοι για την ακρίβεια που μαστίζει των Έλληνα πολίτη. Αλλά και η εκστρατεία τις Αστυνομίας για την ανακάλυψη και κατάσχεση των επικίνδυνων κροτίδων που κυκλοφορούν στην αγορά, για την πρόληψη δυσαρεστών καταστάσεων. Και ενώ όλοι έριχναν κροκοδείλια δάκρυα με αυτό που έγινε στην Σάμο, και καταδίκαζαν τις παράνομες αυτές δραστηριότητες τι βλέπαμε κάθε μέρα στις ειδήσεις των μεγάλων καναλιών τις χωράς μας; Τον τρόπο που γιορτάζουν στα νησιά μας την Ανάσταση αλλά και το θειο Πάσχα. Και τι δεν είδαμε στις οθόνες μας: Δυναμίτες να ρίχνουν σε ένα βουνό τις Καλύμνου, ανάμενες σαΐτες με γέμισμα μπαρουτιού να εκτοξεύονται κατά χιλιάδες στον ουρανό τις Χίου. Και τους δράστες να κάνουν δηλώσεις και να επαίρονται ότι: Το έθιμο αυτό κρατεί από την τουρκοκρατία. Και να προσθέτουν: Σχεδόν όλο το χρόνο τις κατασκευάζουμε για να τις εκτοξεύσουμε το βραδύ τις Ανάστασης. Με το «Χρηστός Ανέστη» δίνεται το σύνθημα. Εμείς στοχεύουμε το καμπαναριό τις απέναντι εκκλησίας και η απέναντι το δικό μας. Και δώσου δηλώσεις< και μέσα στην τρελή χαρά, και να φωτίζεται ο ουρανός.
Προβληματίστηκα. Και διερωτήθηκα: Γιατί να μην αντιγράψουν και οι δικοί μας οι νέοι εδώ στο Αργος το παράδειγμα των νησιωτών μας.
Δύσκολο είναι να πεταχτούν μέχρι την Χίο και να πάρουν κάποια μαθήματα; Και του χρόνου με το καλό, αντί να διώκονται για κατοχή κροτίδων, να προβαίνουν υπερήφανοι σε δηλώσεις για τις χιλιάδες πυρακτωμένες σαΐτες που θα εκτοξεύσουν οι μεν εναντίων των δεν, και οι δεν εναντίων των μεν; Στο κάτω κάτω δεν λέμε και «εις ανωτέρα»;