Πίσω από το δάχτυλο μας

Καθημερινά μετράμε νεκρούς από χρονιά χρήση ναρκωτικών. Και κάθε χρόνο βγαίνει ένας κατάλογος που αναφέρει πόσοι πέθαναν από υπερβολική χρήση ναρκωτικών. Αυτός δηλαδή είναι ο επίσημος κατάλογος, διότι κάτι μου λέει ότι δεν τα απήγαμε καλά στο μέτρημα. Ο απολογισμός είναι θλιβερός για την Ελλάδα.
Κάθε μέρα αυξάνονται τα κρούσματα των ναρκωτικών. Παρότι τους θλιβερούς απολογισμούς των προηγουμένων ετών μυαλό δεν βάλαμε.
Κάπου υπάρχουν θύματα, κάπου υπάρχουν αριθμοί, όμως κάποιοι έχασαν την ζωή τους. Αλλά σήμερα οι στατιστικές έχουν μοντέλα που μπορούν να μας δείξουν ποτέ ξεκινά ένα πρόβλημα και ποια θα είναι η εξέλιξη του εάν δεν τροποποιηθεί ο τρόπος με τον οποίο των αντιμετωπίζομαι. Υπάρχουν εξισώσεις που μας δίνουν καμπύλες και μπορούμε να ξέρουμε τι περίπου θα συμβεί αν διατηρηθούν οι ίδιες συνθήκες.
Κάθε μέρα όλο και αυξάνει η χρήση ναρκωτικών στην περιοχή μας. Κάθε μέρα βλέπεις όλο και καινούργιες φάτσες σε αυτό των περίεργο κόσμο των ναρκωτικών. Είναι μια περιοχή οπού ότι ναρκωτικό θέλεις το βρίσκεις και το βρίσκεις οποία ώρα το θελήσεις.
Όσο όμως κλείνουμε τα ματιά μας σε αυτό το πρόβλημα δεν πρόκειται να γίνει απολύτως τίποτα. Και όσες φορές ακούω για νέα μετρά, για νέα συμβουλευτικά κέντρα, και αλλά νέα σώματα, νέους φορείς που αναλαμβάνουν δράση, θέλω να διατυπώσω ένα ερώτημα. Είναι φανερό ότι στον τομές δίωξης έχουμε πετύχει παρά μα παρά πολλά. Μήπως λοιπόν οι βάσεις πάνω στις οποίες χτίσαμε τόσα χρονιά την πρακτική μας για την μειώσει τις βλάβης νοσεί; Μήπως αντί να προσθέτουμε χρειάζεται και να αφαιρέσουμε κάποιο από τα στοιχειά στα οποία βασίζουμε τόσα χρονιά την μάχη μας; Τι άλλαξε τόσα χρονιά στη λογική βάσει τις οποίας δίνουμε την μάχη; Ποια φιλοσοφία εγκαταλείφθηκε και ποια υιοθετήθηκε; Μήπως βάλουμε με πέτρες και με αυτοσχεδίους μηχανισμούς υπό τις διαταγές γερασμένων στρατηγών εναντίων συγχρόνων πολεμικών μηχανών που για να νικηθούν χρειάζονται αλλά όπλα και άλλους στρατηγούς;

DR.MATOYRIN