Τα μικρομάγαζα

ΩΡΕΣ ΩΡΕΣ διερωτάσαι: Ποιος επιτελούς κάνει κουμάντο σε αυτόν τον τόπο;
Οποιοσδήποτε, πλην εκείνων που ο λαός, που με την ψήφο του, την αποκαλουμένη και ιερή, ανέβασε στα ύπατα αξιώματα της δημοκρατίας. Σκληρό το ερώτημα και ακόμα σκληρότερη ίσως θα ήταν η απάντηση, αν τούτο το ερώτημα δεν ήταν καθαρά ρητορικό.
Όμως, αυτές ειδικά τις ημέρες, τις πικρές ημέρες του Ιουλίου, οπού η προσοχή όλων θα πρέπει να ήταν αστραμμένη στην μαύρη επέτειο του πραξικοπήματος και τις κατοχής τις Κύπρου από κατοχικά στρατεύματα. Η Ελληνική κοινωνία μοιάζει με ένα ξέφραγο αμπέλι, οπού ο καθένας ενεργεί και πράττει κατά το δοθούν και συμφωνά πάντα με τα μικροσυμφέροντα του. Το μικρομάγαζο του να είναι καλά και τους άλλους ας τους πάρει ο χάρος. Τείνουμε, κρίμα πολύ κρίμα, να υιοθετήσουμε «μπάστε σκύλοι και αλέστε και αλεστικά μην δίνεται». Πως αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς το τραγελαφικό φαινόμενο των κινητοποιήσεων, περιλαμβανομένης τις κουτσής Μαρίας και του Κώστα, Γιάννη προς διεκδίκηση δήθεν δικαίων αιτημάτων τους: Και καλά, κάποιον τα αιτήματα ενδεχόμενος να είναι δικαία,. Ο τρόπος διεκδίκησης όμως είναι σωστός; Με μια εισβολή στην βουλή, η σε κάποιο υπουργείο, με αποκοπή δρόμων από διαδηλωτές, η από φορτηγατζήδες που διαμαρτύρονται για την αύξηση των καυσίμων και για αυτά που δεν τους δίδονται, οι ταξιτζήδες γιατί δεν ανεβαίνουν τα κόμιστρα. Και επαίτες και συνεχεία το Σεπτέμβριο με το τι θα γίνει στα πανεπιστήμια με την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Τι κρίμα μια πόλη σαν την Αθηνά να γίνεται ένα μπάχαλο κάθε φορά που θα διαδηλώνει ο καθένας.

DR.MATOYRIN