Λυπηθείτε μας

Κατακαλόκαιρο! Ο υδράργυρος χτυπά κόκκινο, κίτρινο, και μπλε. Στο γραφείο είμαστε , λόγω αδειών…. Και ευρωπαϊκών, τρεις και ο κούκος. Η κίνηση στους (διαλυμένους) δρόμους του Αργούς, αυτόν τον Αύγουστο δεν λέει να μειωθεί. Στο πίσω μέρος του μυαλού φόβος, στεναχώρια, ερωτηματικά για αυτά που ζήσαμε τους περασμένους άγουστους και τι να περιμένουμε από αυτόν που ηρθε. Επιπλέον οικογενειακά, οικονομικά και αλλά προβλήματα να βαραίνουν το κακόμοιρο μυαλό μας και την ψυχή μας.
Ξυπνάς, λοιπόν, το πρωί και λες, ¨είμαι καλά, είμαι καλά, είμαι καλά¨ προσπαθώντας να πείσεις των εαυτό σου ότι όλα είναι εντάξει (έστω και αν δεν είναι έτσι) και ότι κανείς, και ότι περνά από το χέρι σου για να ξεκινήσει η μέρα με καλή διάθεση. Μονό έτσι θα βρεις την δύναμη να σηκωθείς από το κρεβάτι. Μπαίνεις στο άμοιρο το αυτοκίνητο που και αυτό ξεπέρασε προ πολλού τα χιλιόμετρα για το σέρβις και προσπαθείς να πας στην δουλειά σου.
Λυπηθείτε μας κύριε Δήμαρχε λυπηθείτε μας. Και εμάς και των καημένο των κοσμάκη που ταλαιπωρείται στην ουρά και δένοντας φιόγκο τα νεύρα του.

DR.MATOYRIN