ΚΑΘΕ τρεις και λίγο χιλιάδες τόνοι νερού ξεπλένουν την άσφαλτο. Όχι γιατί κάποιοι κρατούν λάστιχα και πλένουν τα πεζοδρομία, αλλά γιατί το δυκτιο υδροδότησης της χωράς είναι παρά μα παρά πολύ γερασμένο που φροντίζει συχνά πυκνά να μας το υπενθυμίζει. Ιδιαιτέρα από τον καιρό που το μέτρο των περικοπών και η κατάσταση επιδεινώθηκε. Είναι και αυτό ένα κομμάτι του μωσαϊκού της κατάντιας μας όσον αφορά την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει. Μια σημαντική πτυχή του υδατικού ζητήματος, ενός προβλήματος που χρονίζει, ωστόσο το θυμηθήκαμε αυτό και σήμερα, μέσα στο γενικότερο κυκεωνα των προβλημάτων. Λες και έπρεπε να φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού για να θυμηθούμε ότι οι σωλήνες του δυκτίου, είναι πεπαλαιωμένοι
Και δεν αντέχουν.
DR.MATOYRIN
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου