Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο κ. Καραμανλής δεν εξοργίστηκε τόσο με την προειδοποίηση ότι «μπορεί να θεωρηθεί συνένοχος» στις υποθέσεις των σκανδάλων… Κυρίως εξοργίστηκε με την αναφορά του ότι είναι σε ομηρία. «Αν θεωρεί ότι είναι όμηρος, οφείλει να πει ποιοι τον έχουν απαγάγει και να καλέσει τις υγιείς δυνάμεις, τις δυνάμεις που αγωνίστηκαν χρόνια για την παράταξη, ώστε να τον απελευθερώσουν…». Ρωτήθηκε ο κ. Τατούλης αν αισθάνεται ότι υπερέβη τα εσκαμμένα με αυτή τη φράση, που ουσιαστικά αποτέλεσε και την αφορμή για τη διαγραφή του. Το αρνείται. «Αν ο κ. Καραμανλής είχε ενεργοποιήσει αυτές τις δυνάμεις, θα ήταν σε πολύ καλύτερη μοίρα σήμερα… Ο ίδιος αφέθηκε σε ομηρία του περιβάλλοντός του». Άδικο έχει ο βουλευτής; Άνθρωπος του πρωθυπουργού δεν ήταν ο κ. Ρουσόπουλος; Και στο τέλος-τέλος, ποιος του έκανε περισσότερο κακό; Ο κ. Τατούλης με τις επισημάνσεις του ή ο κ. Ρουσόπουλος με τις πράξεις του; Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. Τίθεται στο παρασκήνιο από βουλευτές και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Συζητείται ευρύτατα στους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας. Το δείχνουν, άλλωστε, και οι δημοσκοπήσεις. Ένα ποσοστό της τάξεως του 20% από τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας συμφωνεί με τον αποπεμφθέντα βουλευτή…
Δεν πρόκειται, πάντως, να μείνει στη γωνία. Είναι αποφασισμένος να εγκαλεί την κυβέρνηση για κακώς κείμενα και τον ίδιο τον Καραμανλή. Και μάλιστα να το πράττει απελευθερωμένος πλέον από τα δεσμά της κομματικής νομιμότητας –«αυτοί, άλλωστε, με διέγραψαν»– και η κριτική του θα κινείται πάντα με πολιτικούς όρους. Ήδη θέματα προεκλογικών δεσμεύσεων και παιδείας βρίσκονται στην ατζέντα του και θα επιμείνει στο εξής, μαζί με τα ζητήματα διαφθοράς…
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου