ΤΟ ΘΕΜΑ

Το τέλος του 2008 βρίσκει την Ελλάδα εν μέσω της πιο κρίσιμης και επικίνδυνης συγκυρίας των τελευταίων δεκαετιών. Αποτέλεσμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, η οποία τους τελευταίους μήνες έχει διεισδύσει στην πραγματική οικονομία των δυτικών χώρων και προκαλεί συνθήκες βαθιάς ύφεσης που απειλούν, πλέον, μεγάλο τμήμα της υφηλίου.
Η Ελληνική οικονομία υφίσταται ήδη τις συνέπειες αυτής τις δραματικής συγκύριας, οι δε ειδικοί προβλέπουν ακόμα πιο δυσοίωνες εξελίξεις, τις οποίες είναι σφοδρά πιθανόν να βιώσουμε και εμείς σταδιακά από τους πρώτους μήνες του νέου έτους.
Το να αποφύγουμε την οικονομική κρίση είναι μαθηματικός αδύνατον-όταν, μάλιστα, πανίσχυρες οικονομίες των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, των αραβικών κρατών και της Δυτικής Ευρώπης βρίσκονται ήδη σε δυσχερέστερη θέση από εμάς.
Το ζητούμενο, πλέον, είναι να μειώσουμε στο μετρό του εφικτού τις συνέπειες της κρίσης, κυρίως, όμως, να προστατεύουμε τα ασθενέστερα, και άρα ευάλωτα, κοινωνικά στρώματα, ώστε να μην κατάρρευση η κοινωνική συνοχή.
Η προσπάθεια αυτή, ενώ θα έπρεπε να είναι αυτονόητη επιδίωξη όλων των ηγεσιών του τόπου, παραμένει, δυστυχώς, μετέωρη. Κατά κύριο λόγο επειδή δεν υπάρχει ο κοινός σχεδιασμός που να οδηγεί σε συγκλίσεις.
Είναι χαρακτηριστικό πως τις τελευταίες μέρες καταναλώσαμε πολύ χρόνο να συζητήσουμε δημοσίως και εν’ τέλει να διαφωνούμε για το αν υπάρχουν προαπαιτούμενα και συνθήκες για κυβερνητικές συνεργασίες παντός είδους.
Το μείζον, όμως, είναι άλλο. Είναι ανάγκη πολίτικων και κοινωνικών συναινέσεων και συμφωνιών σε επιμέρους θέματα, που αθροιστικά μπορούν να διαμορφώσουν την κοινωνική ηρεμία και την πολιτική βούληση που έχει ανάγκη ο τόπος.
Οι κοινωνικές συγκρούσεις των τελευταίων εβδομάδων ανέτρεψαν κάθε τι που θεωρείτο λογικό στην πολιτική δραστηριότητα και αντιπαράθεση.
Είναι περισσότερο από προφανές πως οι πολίτες επιθυμούν, πλέον, μια νέα αντίληψη διακυβέρνησης. Δεν υποτάσσουν την αντίληψη αυτή σε καμία κομματική επιδίωξη. Δεν την ταυτίζουν με κανένα κόμμα και με καμία «αλήθεια» από εκείνες που επικαλούνται αυτάρεσκα κάποιες ηγεσίες.
Το 2009 θα είναι το έτος που όλα τα παραπάνω θα δοκιμαστούν. Ενδεχομένως βίαια και συγκρουσιακά. Το σημαντικό ωστόσο, είναι η αναγκαία συγκύρια να κυοφορήσει αυτές τις νέες αντιλήψεις που ζητούν οι πολίτες. Το σημαντικό είναι να αποκατασταθεί και πάλι ένα σωστό κράτος δίκαιου. Που παράλληλα είναι και αυτή η ελπίδα μας.