Τι δεν είπαν στη Βουλή

Μετά τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για την οικονομία, έμεινα με μια απορία. Τι ακριβώς συμβαίνει;Δεν έχουν πάρει χαμπάρι οι πολιτικοί αρχηγοί τι τρέχει ή μήπως έχουν πάρει χαμπάρι και απλώς κοροϊδεύουν τον κόσμο; Διότι από αυτά που εγώ χθες άκουσα στη Βουλή ένα μόνο μπορώ να συμπεράνω. Οτι κανείς δεν δείχνει να έχει αντιληφθεί τι συμβαίνει και, ακόμη χειρότερα, τι πρέπει να γίνει. Οτι κανείς δεν διαθέτει όχι σχέδιο, αλλά ούτε καν μια ισχυρή αντίληψη για τα πράγματα. Και ότι κανείς δεν έχει τη διάθεση ή την ικανότητα να μπει στην ουσία των πραγμάτων. Γ ια άλλη μια φορά η συζήτηση εκτροχιάστηκε στο «όχι εσείς, όχι εμείς» που συνήθως αποτελεί το λάιτ μοτίβ των πολιτικών αντιπαραθέσεων στη χώρα. Ακούσαμε, δηλαδή, γιατί πρέπει να εμπιστευθούμε τη ΝΔ, γιατί πρέπει να κυβερνήσει το ΠαΣοΚ, γιατί πρέπει ή δεν πρέπει να γίνουν εκλογές, για αγρότες, γιατρούς και καθαρίστριες... Συνοπτικά, όμως, δεν ακούσαμε τα σοβαρότερα: - Δεν ακούσαμε μια πραγματική ανταλλαγή απόψεων για το μέγεθος, τις διαστάσεις και το περιεχόμενο της κρίσης. Δεν ακούσαμε σοβαρές εκτιμήσεις για τη διάρκειά της. Αν δεν συμφωνήσουμε σε αυτά, τότε πολύ δύσκολα θα προσδιοριστούν οι επιπτώσεις της, άρα και οι μέθοδοι αντιμετώπισής τους. - Δεν ακούσαμε καμία πραγματική αποτύπωση των δυνατοτήτων και των αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας. Ή μάλλον, ακούσαμε μια κλωτσοπατινάδα του τύπου «ποιος φταίει,πότε και γιατί». Αλλά αν δεν διατυπωθεί μια σαφής και συγκροτημένη εκτίμηση για την οικονομία, πώς είναι δυνατόν να προετοιμαστεί επαρκώς για να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη κρίση της εποχής μας; - Δεν ακούσαμε την αλήθεια για το κόστος της κρίσης, το οποίο θα είναι (ακόμη και με τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις) τεράστιο. Κυρίως δεν ακούσαμε την ωμή αλήθεια ότι όλοι θα πληρώσουμε την κρίση. Δεν υπάρχει κάποιος που θα βγει στεγνός από τη θύελλα. Και όσοι διατείνονται ότι αρκούν για να μας προστατεύσουν καλύτερα από άλλους είναι απλώς μεγαλύτεροι ψεύτες από άλλους. Μ ε άλλα λόγια, κανένας πολιτικός αρχηγός δεν βγήκε χθες να ανακοινώσει ότι «το πάρτι τελείωσε» . Και ότι, αν ο τόπος αυτός δεν θέλει να γυρίσει μερικές δεκαετίες πίσω, δεν χρειάζεται απλώς εκλογές ή συναίνεση, κόντρες ή συνεννόηση, χρειάζεται και δουλειά και προσπάθεια και σοβαρότητα και μεθοδικότητα και επιμονή- χρειάζεται, δηλαδή, όλα αυτά τα οποία παντελώς απουσίαζαν από τη χθεσινή συζήτηση...