Κύριε διευθυντά

Η αγωνία της κυβέρνησης μήπως και προκύψει ακυβερνησία από τις επόμενες εκλογές και η πρόκλησή της προς το ΠαΣοΚ να δεχθεί αλλαγή του εκλογικού νόμου είναι συγκινητική αλλά δεν πείθει: η πρότασή της συντηρεί και επιτείνει την εκλογολογία και επομένως προκαλεί την ακυβερνησία που δήθεν φοβάται η κυβέρνηση. Αλλωστε η ίδια την προκάλεσε με τη διαρροή σεναρίων, προτού καλά καλά κλείσει χρόνος από τις εκλογές του 2007, ότι θα επιχειρήσει διπλές εκλογές, εθνικές και ευρωπαϊκές, την άνοιξη του 2009 διότι έχει ισχυρές πιθανότητες να κερδίσει. Από την άποψη αυτή είμαστε σε συνεχή κατάσταση ακυβερνησίας εδώ και πέντε χρόνια: από τη στιγμή που έγινε πρωθυπουργός, τον Κώστα Καραμανλή δεν τον ενδιέφερε παρά η νίκη στις επόμενες εκλογές. Αυτή προετοίμαζε, το Μέγαρο Μαξίμου δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για τη διακυβέρνηση της χώρας, για τούτο και φθάσαμε στο τραγικό σημείο να διαψεύδεται ως «αδύνατον να συμβεί νομικά» αλλά συνεχώς να συζητείται η πιθανότητα αποπομπής της χώρας από την ευρωζώνη. Το ζήτημα όμως δεν είναι νομικό: η φήμη ότι «το ευρώ απειλείται από την Ελλάδα» δημιουργεί προβλήματα στην ευρωζώνη, δεν μπορούν να δεχθούν οι άλλες χώρες να πλανώνται αμφιβολίες για το νόμισμά τους επειδή η ΝΔ ήταν ανίκανη να κυβερνήσει. Θα πάρουν μέτρα εναντίον της Ελλάδας, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό- και τα μέτρα θα είναι τόσο σκληρότερα όσο οι υπαίτιοι της ακυβερνησίας συνεχίζουν να παριστάνουν την κυβέρνηση. Αλλη λύση από εκλογές το συντομότερο δυνατόν δεν υπάρχει.