Παντού Καρτέλ

ΤΟ’ ΝΑ χέρι νίβει τ’ άλλο, και τα δυο μαζί το πρόσωπο, λέει η σοφή παροιμία. Και φαίνεται, αυτό το ρητό έχουν ειπούν τους κι επιμελώς εφαρμόζουν οι κάθε λογής έμποροι. Με τέτοια συνέπεια και με τέτοιο ζήλο, που η Ελλάδα να μετεξελιχτεί σε ένα μεγάλο καρτέλ! Αποτέλεσμα, τα καρτέλ να ευημερούν και να θησαυρίζουν και οι πολίτες να πληρώνουν αδιαμαρτύρητα τις προσυνεννοημενες τιμές. Από τρόφιμα έως και καύσιμα. Η επιτροπή ανταγωνισμού είναι ανίκανη να προστατέψει τον Έλληνα καταναλωτή από τις πρακτικές που εφαρμόζουν τα καρτέλ σε διαφόρους τομείς τις ελληνικής βιομηχανίας. Και μην ξεχνάμε τώρα που πλησιάζει το Πάσχα τα οργιά που έχουν να γίνουν στα τρόφιμα όσον αναφορά τις τιμές των προϊόντων.
Το ζητούμενο, είναι το τι μέλλει γενέσθαι; Θα σηκώσουμε κράτος και καταναλωτές, τα χεριά ψηλά και μ’ εκείνο το ύφος του ωχαδερφισμού που μας διακρίνει, θα πούμε και πάλι το μοιρολατρικό «τίποτε δεν μπορεί να γίνει σ’ αυτόν τον τόπο;» Η θ’ αμπελοφιλοσοφησουμε για πολλοστή φορά και θα παραδεχθούμε ότι τα καρτέλ θα ζουν και θα βασιλεύουν ότι και να γίνει «γιατί η αισχροκέρδεια είναι εις βάρος του καταναλωτή, και κανένας δεν βρέθηκε να την εξάλειψη» Από τότε που η Ελλάδα έγινε πλήρες μέλος της παλιάς «ΕΟΚ» και τις σημερινής Ε.Ε υιοθέτησε κι αυτή, με ευλάβεια, την φιλοσοφία του ελευθέρου ανταγωνισμού. Σκέψη ακόμη για κρατική παρέμβαση στον έλεγχο η τον καθορισμό τιμών είναι εκ’ προοιμίου παράνομη. Την αδυναμία αυτή του κράτους την γνωρίζουν πολύ καλά οι μεγαλοεπιχειρηματίες κι έτσι δρουν ανενόχλητοι και καθορίζουν τις τιμές κατά το δοκούν, σημειώνοντας κέρδη εκατομμυρίων. Κάποιος θα πρέπει να υπόδειξη στις Βρυξέλλες ότι, σε μικρές χώρες όπως η Ελλάδα , δεν είναι δυνατών να λειτουργήσει ένας υγιείς ελεύθερος ανταγωνισμός και δη προς όφελος του καταναλωτή κι ότι πρέπει να ληφθέν μετρά.