ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ

ΘΕΤΩ ένα ρητορικό ερώτημα; Γιατί, ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι η γλωσσά δεν πρέπει να προτρέχει της διανοίας, τελικά όλοι παραβιάζουμε το σοφό κανόνα και μιλάμε, μιλάμε, μιλάμε, γνωρίζουμε και τίποτα άλλο πριν σκεφτούμε.
Ταρακουνήθηκε συθέμελα η ευρωπαϊκή Ένωση. Όχι, Βεβαία από σεισμούς, η τρομοκρατικές ενέργειες, αλλά από ένα απλό ταπεινό, «όχι», που είπε ο Ιρλανδικός λαός στη Συνθήκη τις Λισαβόνας. Ούτε ενδεχόμενες κυρώσεις των Βρυξελών φοβήθηκε ούτε και πτοήθηκε αν θα χαρακτηρίσει ……ευρωσκεπτικιστης. Ο λαός συζήτησε τα κατά και τα υπέρ, έκρινε ελευθέρα το περιεχόμενο και με την ψήφο του αποφάσισε να απορρίψει την Συνθήκη. Το τι μέλλει γίνεσθε από εδώ και μπρος, θα το αποφασίσουν οι ευρωπαίοι ηγέτες οι όποιοι, εν τη σοφία τους θα βρουν τις απαραίτητες λύσεις. Ενόσω, λοιπόν, οι ευρωπαίοι θα ασχολούνται με το επίμαχο ζήτημα, ελπίζω να μην προσπαθήσουν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, θα υπενθυμίσω, αυτό μπορώ, αυτό κάνω, κάποια πράγματα, συναφή με τα δικαιώματα κάθε λαού να κρίνει ελευθέρα και ανεπηρέαστα, προπαντός, χωρίς φόβο, οτιδήποτε αφόρα στο μέλλον του, λαμβάνοντας ειπούν πρωτίστως υπόψη τα δικά του συμφέροντα.
Αυτά κοίταξαν οι Ιρλανδοί και έκριναν σωστά στις εκλογές που έλαβαν χωρά πριν από κάποιες μέρες.